O uśmiechu

Tym razem nie będzie to tekst, lecz nieduży zbiór cytatów, linków muzycznych i fragmentów wierszy, opatrzonych moim krótkim komentarzem, pokazujących jak ważny jest na co dzień uśmiech. Jak czasami niewiele trzeba, żeby komuś innemu lub temu, kto się uśmiechnie, było lżej lub radośniej na duszy. Bo uśmiech wnosi nadzieję, optymizm, poczucie akceptacji i zgodę na bycie tu i teraz.

Na początek link do utworu „À nos héros du quotidien” („Naszym codziennym bohaterom”) francuskiego rapera Soprano. Nie trzeba znać tego języka, żeby muzyka i teledysk przemówiły. Słowo „sourire”, które pojawia się w utworze, to po polsku „uśmiech” :)



Victor Hugo, francuski pisarz, powiedział „Uśmiech jest jak słońce, które spędza chłód z ludzkiej twarzy”. W swoich książkach pisał o ludzkiej krzywdzie, więc wiedział, co mówi.

„Uśmiech jest najprawdziwszym, kiedy jednocześnie uśmiechają Ci się oczy.”
Tym razem to ks. Jan Twardowski, ksiądz i poeta. Jego wiersze są przepełnione miłością do Boga i ludzi oraz świadomością, że każdy z nas jest inny i ma prawo być taki jaki chce być. Bo tak jest lepiej, zarówno dla danego człowieka jak i dla całego społeczeństwa. Jego wiersz, który zacytuję, podkreśla to bardzo wyraźnie.
"Gdyby wszyscy mieli po cztery jabłka
gdyby wszyscy byli silni jak konie
gdyby wszyscy byli jednakowo bezbronni w miłości
gdyby każdy miał to samo
nikt nikomu nie byłby potrzebny"

Przysłowie angielskie mówi „Każdy uśmiecha się w tym samym języku.” Jakie to wygodne, nie musimy znać nawet jednego słowa w innym języku, żeby przekazać komuś uśmiech czy dostać go z powrotem :)

Kornel Makuszyński to pisarz dla dzieci i młodzieży, który naprawdę rozumiał smutki i radości młodych ludzi. Odzwierciedla się to w jego książkach, pełnych poczucia humoru i dystansu do otaczającej nas rzeczywistości. Kiedyś powiedział „Uśmiech to połowa pocałunku”. A Wy, co o tym sądzicie?

Jako przerywnik kolejny link. Tym razem piosenka po angielsku. Młodzi raperzy z zespołu „Bars and Melody” w utworze „Keep smiling” śpiewają i rapują, jak dużo jest powodów, dla których powinniśmy się uśmiechać i jak jeden przyjazny uśmiech może dużo zdziałać. Warto poczytać na Wikipedii historię powstania tego młodego zespołu oraz dlaczego Leondre Devries zaczął pisać piosenki.

I jeszcze jeden autor i krótki fragment o uśmiechu. Ważne słowa, bo autorem jest Michel Quoist, francuski duchowny i pisarz, który napisał kilka pięknych, przepełnionych wielką duchową mądrością książek. Najwięcej pisał o modlitwie. W książce "Modlitwa i czyn" możemy znaleźć następujące zdanie:
"Dlaczego dzisiaj nie jesteś wesoły? Nie wiesz, dlaczego? Ofiaruj Panu swoje zmęczenie, złe samopoczucie, dawne troski, co jak nie skatalogowane archiwalia pleśnieją w głębi serca. A potem uśmiechnij się do innych. ... a twój uśmiech przywoła radość, co się oddaliła."

A żeby niejednemu łatwiej było się uśmiechać, dorzucę jeszcze jeden fragment z owej książki. Może nie o uśmiechu, ale o akceptacji siebie i radości z tego, że jest się takim jakim się jest.

"Bądź sobą. Innym jesteś potrzebny taki, jakim Pan zechciał cię mieć. Nie masz prawa przybierać pozy, grać kogoś innego, bo okradasz innych z siebie. Powiedz sobie: "Jestem egzemplarzem jedynym, jaki wyszedł z rąk Boga." Czyli bezcennym.


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Świat w którym żyjemy

Tytuł posta może nasuwać myśl, że będzie to post o geografii albo o przyrodzie. Ale nie. Ja chciałam dzisiaj poruszyć temat naszego otoczenia, środowiska, w którym wyrośliśmy oraz w którym się obecnie znajdujemy. A także ludzi z którymi chcemy bądź musimy żyć; ludzi nas otaczających, tych bliskich, znajomych oraz obcych. Wszystkich tych, którzy na nas wpływają. A przez to kształtują do pewnego stopnia nasze życie. Bo my, czy tego chcemy czy nie, składamy się ze wszystkich napotkanych na swojej drodze ludzi. Wpływamy na nich i oni na nas wpływają. Bo wystarczy czasem czyjeś złe słowo i wpadamy na długo w zły nastrój, innym razem dobre słowo potrafi nas uskrzydlić. Czyjeś skrzywienie potrafi zaboleć, czyjś uśmiech ocieplić nam serce. Nie zapomnę moich lat w liceum, gdy byłam bardzo małomówną osobą i w towarzystwie praktycznie nic nie mówiłam. Ale mimo tego czułam akceptację całej klasy. Gdy ktoś robił Sylwestra, jakieś spotkanie czy później osiemnastkę, byłam często za...
Czytaj więcej

Toksyczni ludzie

Dzisiaj chciałam się zająć toksycznymi ludźmi w naszym otoczeniu. W naszej rodzinie, w sąsiedztwie, w pracy. Jak odróżnić osobę toksyczną od osoby krytycznej, ale pozytywnej? To bardzo trudne. Bo osoba toksyczna najczęściej jest towarzyska, głośno mówi swoje zdanie, uchodzi za aktywną i często jest aktywna. Dużo robi dla innych i patrząc na nią wydaje się nam, że jest ucieleśnieniem dobra. Więc gdy od czasu do czasu puszcza nam krytyczne uwagi, przyjmujemy je prawie że z pokorą. Tyle, że z każdą kolejną uwagą zaczynamy odczuwać niepokój lub złość, z czasem nasze poczucie własnej wartości zaczyna się zmniejszać. Bo nie wiemy o tym, że „przyciągnęliśmy” do siebie taką osobę, bo już mieliśmy nadwyrężone poczucie własnej wartości. I dlatego staliśmy się jej „łupem”. Bo taka osoba jest dla wielu (bywa, że dla większości ludzi) bardzo życzliwa i ich nie krytykuje. Tak jakby wiedziała, że ci są na nią odporni. Albo, że zaczną jej unikać. Ale toksyczna osoba zawsze musi m...
Czytaj więcej